Spotkanie z dietetykiem

ZAPRASZAMY

rodziców na spotkanie z dietetykiem, który opowie, jak zdrowo się odżywiać. Zachęcamy też do wzięcia udziału w warsztatach, pt. „Drugie śniadanie ucznia”

Czekamy na Was 25 października 2016 r. 

w sali nr 21 (internat)

Zaproszenie

  ZAPRASZAMY

CHĘTNYCH RODZICÓW

NA

WARSZTATY JABŁKOWE

18 października 2016 r. (wtorek)

godz.  10.00 w sali nr 21 (internat)

                                       Organizatorzy ;)

Warsztaty edukacyjno-pomocowe, część 2

ZAPRASZAMY

CHĘTNYCH RODZICÓW

NA

WARSZTATY EDUKACYJNO-POMOCOWE

"MALI uczniowie idą do szkoły"

i

 Coaching parentingowy - Jak rozmawiać z dziećmi o uczuciach i emocjach. Szacunek wobec odmienności (cd.)

10 lutego 2016 r. (środa)

godz.  9.00 w sali nr 32 (internat)

Organizatorzy ;)

Zamiast klapsa

Jak sobie radzić, gdy emocje sięgają zenitu?

Zabawy przeciwko agresji

Rozładowują napięcie emocjonalne.

Złość to uczucie niezbyt fajne, ale nawet dzieciakom nie jest ono obce. Zamiast jednak powtarzać im, że mają się nie denerwować i uspokoić, lepiej zaproponować im zabawę, która pomoże rozładować napięcie emocjonalne, a rosnącą agresję ukierunkuje na bardziej akceptowalne działania. Złości nie można w sobie dusić, ale można się z nią trochę pobawić i w ten sposób szybko pozbyć.

1. Start rakiety

Dziecko zamienia się w rakietę, która za chwile wystartuje w podróż kosmiczną. Zaczyna od bębnienia palcami w podłogę, najpierw powoli i delikatnie, potem coraz szybciej i głośniej. Następnie bębnienie zamienia się w uderzanie dłonią, klaskanie, tupanie nogami, coraz szybciej i głośniej. Dziecko może też zacząć od cichego brzęczenia, naśladowania szumu rakiety i stopniowo wydawać coraz głośniejsze dźwięki, aż do krzyku i wrzasku. Rakieta staruje, dziecko wyskakuje wyciągając ramiona w górze i krąży po orbicie przez chwilę, po czym spokojnie ląduje. Ta zabawa pomaga przezwyciężyć napięcie i pozwala na "wyładowanie" się.

2. Pojedynek na dłonie

Ta zabawa może być metodą na rozwiązywanie sporów między rodzeństwem, bowiem potrzebna jest dwójka dzieci. Siadają naprzeciwko siebie, wyciągają swoje dłonie i zaczynają się przepychać. Można też spróbować przepychanek samymi kciukami, plecami lub całym ciałem, z ramionami skrzyżowanymi na piersi. Zabawa ta pozwoli na bezpieczny "pojedynek", który rozładuje napięcie pomiędzy dwoma osobami i nieco zmęczy ich złość.

3. Papierowa wojna

To także propozycja, którą z powodzeniem można wykorzystać, gdy stosunki między rodzeństwem zaczynają przypominać relację psa i kota. Stare gazety gnieciemy w kulki i obrzucamy się nimi nawzajem na dany sygnał. Zabawę można urozmaicać, np. poprzez rzucanie tylko stopami, tylko na siedząco, tylko lewą ręką. Najważniejsze, by na początku wprowadzić zasadę, że nikomu nie można zrobić krzywdy.

4. Głaskanie jeża

Jedna osoba zwija się w ciasny kłębek, najeża się, jest urażona i wściekła. Dziecko musi teraz pomóc mu otworzyć się, ale nie może próbować go przełamać siłą. Może rozmawiać z jeżem, głaskać go, przekonywać. Po pewnym czasie zamieniamy się rolami i to dziecko jest jeżem. Ta zabawauczy nawiązywania nieagresywnych kontaktów i spokojnej rozmowy w sytuacji zdenerwowania. Pozwala też na wyobrażenie sobie, co czuje ktoś wściekły i zły i jak można mu wtedy pomóc.

5. Wściekły list

Nasza wściekłość jest czasami tak duża, że mamy ochotę krzyczeć na kogoś i obrzucić go brzydkimi wyrazami. Zrobić tego nie mamy odwagi i nie bardzo możemy, ale napisać o tym, co nas boli, denerwuje, czym nas urażono i co sobie myślimy, jak najbardziej wolno. Taki wściekły list pozwala na wyrzucenie z siebie złych emocji i pozbycie się wewnętrznego ciężaru. Korespondencję można podrzeć na kawałeczki, wyrzucić lub spalić - złości mówimy definitywne do widzenia!źródło: tu

Odrobina refleksji na długie wieczory:)

Warsztaty charytatywne

ZAPRASZAMY

CHĘTNYCH RODZICÓW

NA

WARSZTATY CHARYTATYWNE

"MALI uczniowie idą do szkoły"

i

 COACHING PARENTINGOWY - TOLERANCJA DLA INNOŚCI

12 listopada 2015 r. (czwartek)

godz.  10.15 w sali nr 32 (internat)

Organizatorzy ;)

 :)

      

Warsztaty jabłkowe

ZAPRASZAMY

CHĘTNYCH RODZICÓW

NA

WARSZTATY JABŁKOWE

I

 PODSUMOWANIE DZIAŁAŃ INNOWACYJNYCH O PRAWACH DZIECKA

19. października 2015 r. (poniedziałek)

godz.  10.00 w sali nr 32 (internat)

Organizatorzy ;)      

Jak nauczyć dziecko trzymać kredkę?

...Czasem prawidłowo znaczy po prostu bardziej efektywnie. Ale nie uprzedzając faktów – jeśli problem opisany w tytule jest Ci bliski, przedstawiam kompendium wiedzy na temat efektywnego trzymania kredki:)

Co to znaczy, że dziecko trzyma kredkę/długopis nieprawidłowo? Świetnie wyjaśnia to infografika, którą znalazłam na wp.pl (źrdóło na obrazku):

Jakie wiążą się więc z tym problemy?

Po pierwsze rączka dziecka się męczy, przez co może porzucać aktywności związane z pisaniem czy rysowaniem w połowie. Kręgosłupowi specjaliści mówią, że ruch ciała podczas gdy zaciskamy kredkę w całej pięści i tak kolorujemy, powoduje nieprawidłową postawę ciała. I ostatnia kwestia – charakter pisma. To jak pisać będziemy w wieku dorosłym nie jest tylko zależne od genów (ja wiem, że bardzo łatwo WSZYTKO zrzucić na geny, ale moi drodzy, z dziećmi należy PRACOWAĆ!). To jak dziecko trzyma kredkę i długopis we wczesnych latach, bezpośrednio wpływa na charakter pisma, a raczej na jego czytelność;)

Były problemy, teraz rozwiązania:)

1. Sposób na poprawne trzymanie kredki: gumka recepturka

Jak na obrazku. Nakładamy dziecku na nadgarstek gumkę recepturkę, chwytamy kredkę i zakładamy na nią od góry pętelkę. Polecam stosować przy dłuższej aktywności jednym pisadłem: rysowanie ołówkiem, pisanie długopisem. W przypadku gdy pociecha koloruje i co 30 sek zmienia kredkę, nikomu nie starczy cierpliwości by czynność non stop powtarzać:) Zaleta – nie trzeba tego robić ZAWSZE i w nieskończoność. Stosowanie gumki od czasu do czasu, albo przez krótszy czas, za to intensywnie, pozwoli dziecku wyćwiczyć dobry nawyk.

2. Sposób na poprawne trzymanie kredki: chusteczka.

Cała chusteczka będzie za duża dla naszego malucha, więc przerwijcie ją na pół. Dziecko przytrzymuje pół chusteczki palcem najmniejszym i serdecznym. W pozostałe palce chwyta kredkę i uwierzcie mi, zaangażowanie w ten konkretny sposób dwóch palców wymusza niejako na dziecku poprawne trzymanie:)

3. Sposób na ładny charakter pisma.

Powyższe zdjęcie przedstawia plac zabaw, a konkretnie małpi gaj – czyli drabinki, po których można poruszać się jak małpka, zwisając na rękach. Poruszanie się po szczebelkach własnie w taki sposób pozwala wyćwiczyć mięśnie palców i dłoni, co sprawia, że pisanie i wszelkie wykrzywianie dłoni staje się mniej męczące. I można się wtedy bardziej starać.

4. Chwyt szczypcowy. Spinacz do bielizny.

Czasami problemy z prawidłowym trzymaniem kredki czy ołówka to nie kwestia złego chwytu. Czasem dziecko po prostu nigdy nie doświadczyło, albo nie miało okazji wyćwiczyć chwytu szczypcowego. Kłania się motoryka mała. Sposobów na trenowanie tego chwytu jest tyle ile Waszych pomysłów: podnoszenie cekinów z dywanu, ryżu ze stołu czy… spinacz do bielizny. Poproś by pociecha pomogła Ci w rozwieszaniu prania, albo po prostu daj mu do zabawy garść kolorowych spinaczy (to nic innego jak nowa zabawka – będzie zachwycony!).

A jeśli masz zupełnie malutkie dziecko, polecam tablicę motoryki małej do ćwiczeń.

5. Trójkątne kredki.

Trójkątne kredki nie tylko nie kulają się po stole, ale również pomagają prawidłowo trzymać pisadło. Trójkątny kształt niejako to wymusza. Kupicie wszędzie:) Ja swoje kupiłam w Ikei, bardzo tanie ale twarde – nie zostawiają żywego koloru.

6. Nakładka na ołówek.

Rynek nie byłby sobą, gdyby jakiś przedsiębiorca nie wymyślił rozwiązania na problem (tak, tak, przedsiębiorcy się przydają, dlatego wejdź tu w wolnej chwili). Dlatego już dziś możemy za bardzo niewielką kwotę zakupić nakładkę na ołówek. Na stronach producenta, czy na allegro znajdziecie wiele różnych kształtów, od wyboru do koloru. Taka nakładka ma dostosowany kształt do układu dziecięcej dłoni, podczas poprawnego chwytu. Koszt około 5 zł, sprawdźcie w papierniczym koło domu:)

Podsumowując.

Nie panikujmy i nie histeryzujmy. Jeśli dziecko nie trzyma „poprawnie” kredki albo nie robi czegokolwiek innego zgodnie z oczekiwaniami społeczeństwa, nasze reakcje często prowadzą do wzbudzania w dziecku poczucia winy, bo niby nie spełnia naszych oczekiwań. Czegokolwiek więc chcemy nauczyć dziecko, róbmy to w pozytywnej atmosferze, chwaląc za najmniejsze sukcesy i absolutnie nie przejmując się jeśli nasza pociecha potrzebuje więcej czasu czy prób. Einstein nauczył się czytać i pisać jak miał 9 lat.

A jeśli jesteś rodzicem starszego dziecka i myślisz teraz „co ze mnie za rodzic, nigdy nie zwróciłem na to uwagi” nie przejmuj się. Miliony dzieci nigdy nie uczyły się „prawidłowego” chwytu i jakoś żyją. Artykuł ma nieść pomoc rodzicom i dzieciom, którzy tego potrzebują, zwrócić uwagę na wpływ chwytu na charakter pisma – ale nie jest moją ambicją wzbudzanie poczucia winy w rodzicach:) Twoim obowiązkiem jest wyłącznie to, by pociecha była szczęśliwa. A reszta jakoś pójdzie.

żródło: tu

Dzień Mamy

"Dziś mamusiu twoje święto"

Dziś mamusiu usiądź sobie
Ja posprzątam, wszystko zrobię. 
Zetrę kurze, pozamiatam,
Śniadanie zrobię dla brata.

Pójdę sama po bułeczki
Chociaż boję się troszeczkę. 
Kupię mleko, ser i chlebek
I prędko wrócę do ciebie.

Potem zrobię ci herbaty,
Na oknach podleję kwiaty.
Dziś mamusiu twoje święto 
Chcę, byś była uśmiechnięta.

więcej życzeń: tu  kliknijcie koniecznie ;)

Niespodzianka od Patronów ;)

"Serdecznie pozdrawiamy Naszych Przyjaciół :) :) :)"

Kolaż wykonany przez Koło Naukowe WARSZTATY KORCZAKOWSKIE

Janusz Korczak w fotografii, rysunku, szkicu...

Janusz Korczak - PIERWSZY RZECZNIK PRAW DZIECKA  w fotografii, rysunku, szkicu...

Materiały zebrane i udostępnione przez Koło Naukowe - WARSZTATY KORCZAKOWSKIE

Dziękujemy :)

Prawdziwe ;)?

Akademia rękodzieła artystycznego

 

20 marca 2015r. (piątek), godz.9.00; 

sala 32 (internat)

zapraszamy chętnych rodziców do wspólnych zajęć

  w Akademii Rękodzieła Artystycznego - ozdoby wiosenne i wielkanocne - tutorial

a po nich na

Coaching parentingowy –„ Prawa dziecka dawniej i dziś”

 

Refleksyjnie..na początek dnia

Refleksja na długi weekend

1 LISTOPADA